woensdag 29 januari 2014

Culinaire avonturen



Culinaire avonturen ga ik nooit uit de weg. Als ik op vakantie in het buitenland ben en uit eten ga, kies ik standaard voor de specialiteiten van het land.

Alligator on a stick
 
Mijn grote liefde voor jazz heeft me ooit getrokken naar de bakermat van dit genre, New Orleans. Ik logeerde aan de rand van het bruisende centrum, The French Quarter, en at elke avond buiten de deur. Zo heb ik kennisgemaakt met de fantastische Creoolse en Cajunkeuken. Wat een rijkdom. Gumbo, jambalaya, po-boys, vlees en, vooral, vis op elke denkbare manier bereid – het was een waar genot. Zelfs een snack voor onderweg is al bijzonder. Waar je hier in Nederland als hartig hapje een kroket uit de muur trekt, bestel je daar – echt waar – alligator on a stick.

Maag van schokbeton
 
Ik ben in India geweest en daar heb ik – hou je vast – géén vlees gegeten. Dat is daar verre van verstandig. Zelfs als je, net als ik, bent voorzien van dubbel gevoerde darmen en een maag van schokbeton. Eerst dacht ik nog: het zal toch wel meevallen? Maar toen ik op de tweede dag van mijn verblijf een markt bezocht, wist ik wel beter. Aan een haak zag ik een geslachte geit hangen, brandend in de zon en bijna helemaal bedekt met vliegen. Laat maar zitten, dacht ik doen. Ik at vooral groentecurry’s en ach - die waren lekker genoeg.

Lange rits tapas
 
In de Spaanse binnenlanden die ik wel eens heb doorkruist at ik in kleine cafés. Ik koos voor tapas, kleine hapjes die op elke bar om de aandacht schreeuwen. Dat ze zo klein waren, maakte me aanvankelijk wel wat nerveus. Ik was bang dat ik er niet genoeg aan zou hebben. Maar als je niet te bescheiden bent, komt het vanzelf goed. Dan laat je gewoon een lange rits tapas aanrukken. Of je bestelt vier keer hetzelfde.

De dagelijkse siësta

Als je in Spanje uitgebreid wilt dineren en het begint rond zessen in de maagstreek te rommelen, heb je trouwens wel een probleem. De dagelijkse siësta, die het leven in Spanje van twee tot vier uur lam legt, zorgt ervoor dat alles opschuift. De restaurants gaan dan pas om een uur of negen open. Wat kan wachten dan lang duren. En als je laat eet, gaat alles ook pas laat verteren. Het is vaak gebeurd dat ik met volle maag in mijn bed lag en ik daardoor niet in slaap kwam. Maar ja, dan had ik wel heerlijk gegeten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten