Dicht bij het vuur

Zoals zoveel tieners, wilde ook ik geld verdienen met een bijbaantje. Maar wat? In het holst van de nacht kranten bezorgen zag ik niet zitten. Met vroeg opstaan had ik toen weliswaar al weinig moeite, maar er zijn grenzen. Bovendien: wat nu als het hard zou regenen? Gatverdamme; ik moest er niet aan denken. Vakken vullen in een supermarkt dan maar? Neuh, dat was het ook niet. Beetje saai. Maar wat dan wel? Nou, dat zou zich vanzelf regelen.

Keukenhulp

 

Een schoolvriend werkte in het weekend en in de vakanties als keukenhulp in een bejaardentehuis – toen waren ouderen nog bejaarden – en dat zocht een nieuwe kracht. Ik veerde direct op. Een keuken! Dat ik daar zelf niet aan had gedacht.

Bijna vier jaar heb ik er gewerkt en het was een onvergetelijke tijd. Een mooi zakcentje heb ik verdiend. Maar het belangrijkste: ik zat zo lekker dicht bij het vuur!

Warme lunch

 

‘s Middags werd er warm gegeten. De borden kwamen in de keuken op een lopende band voorbij en die werden gaandeweg vol geschept. Dampend kwamen ze voorbij en daar werd ik behoorlijk hongerig van. Zodra de maaltijden naar de diverse afdelingen waren gebracht, mochten de keukenhulpen voor zichzelf een warme lunch samenstellen.

Grote braadslee

Met dat soort secundaire arbeidsvoorwaarden was ik erg blij. De bakken met groente liet ik ongemoeid. In plaats daarvan liep ik zonder omwegen naar de grote braadslee, waarin nog wat gehaktballen, kipfilets of karbonades gezellig lagen te sputterend. Met een vork haalde ik er dan een paar uit en die legde ik op mijn bord. En dan ging ik er eens lekker voor zitten.

Kerstmenu

 

Ook in de kerstvakantie bood ik mijn diensten aan. Er werd dan extra uitbundig gekookt. Nasi bijvoorbeeld. Dat was de specialiteit van de chef-kok. Vooral de saté was van een uitzonderlijke kwaliteit. De stokjes stapelde ik tegen lunchtijd hoog op. Het aantal zal ik uit piëteit met mezelf voor me houden.

Kip en kalkoen stonden eveneens vaak op het kerstmenu. Ooit heb ik anderhalve kip op een bord gelegd en moeiteloos tot me genomen. Toen hij naar binnen was, voelde ik me intens gelukkig. ‘Zalig kerstfeest’, verzuchtte ik.